Poceci zdravstvene zaštite studenata vezani su za pocetak rada Univerziteta. Prvi lekari, za oko 6.000 studenata Beogradskog Univerziteta (1924-1928. godine) bili su dr Milutin Kopsa za studente i dr Neda Jovanovic za studentkinje.
Januara 1931. godine otpocinje sa radom Studentska poliklinika u zgradi nekadašnje „Interne B“ (šef je dr Neda Jovanovic), ambulanta pri Dermatološkoj klinici (dr Milorad Kijanovic i Antituberkulozni dispanzer za studente (dr Julka Popovic).
Godine 1948. studentima Univerziteta u Beogradu ustupljen je sanatorijum „Pantovic“ u ulici Prote Mateje 29., a cetiri godine kasnije i zgrada u ul. Proleterskih brigada, te se 1961. god. osniva Studentska poliklinika sa Stacionarom. Ova ustanova osnivac je i studentskih poliklinika, koje su danas organizovane kao Zavodi za zdravstvenu zaštitu studenata u Novom Sadu i Nišu, i kao deo doma zdravlja u Kragujevcu.
Od 1971. godine u Beogradu se postojeca zdravstvena ustanova transformiše u Zavod za zaštitu zdravlja studenata koji danas obezbedjuje zaštitu zdravlja za oko 120 000 studenata Univerziteta i Viših škola u Beogradu kao i za oko 10 000 zaposlenih na Univerzitetima.
Medu oboljenjima studenata prvih generacija Univerziteta, dominirala je tuberkuloza, malokrvnost, uz prisustvo malarije, trahoma i drugih zaraznih bolesti, da bi poslednjih godina bila vodeca respiratorna i gastrointestinalna oboljenja, malokrvnost i poremecaji koštanog mišicnog sistema, poremecaji vida ali i pojava side.