Dosadašnja iskustva u zaštiti biodiverziteta su pokazala da bez adekvatne zaštite STANIŠTA nema adekvatne zaštite BIODIVERZITETA na specijskom i genetickom nivou.
Zbog toga savremeni koncepti u zaštiti bidoiverziteta izdvajaju STANIŠTE kao centralnu jedinicu zaštite.
Osnovno teoretsko polazište u savremenom definisanju i klasifikaciji STANIŠTA , bazirano je na definiciji po kome ono predstavlja: „zajednicu biljaka i zivotinja (i drugih clanova biocenoze), koja zajedno sa abiotickim faktorima (zemljište, klima, kolicina i kvalitet vode i dr.) predstavlja jedinstvenu funkcionalnu celinu“ (Davies C.E. & Moss, D. 2002: EUNIS Habitat classification – European Habitats Classification System, European Environment Agency & European Topic Centre on Nature Protection and Biodiversity).
U okviru svojih prioritetnih aktivnosti na harmonizaciji nacionalnih normi i standarda u oblasti zaštite zivotne sredine (zaštite prirode i biodiverziteta) sa evropskim i medjunarodnim standardima, koje prositicu iz obaveza prema ratifikovanim medjunarodnih konvencijama, kao i suštinske potrebe za ukljucivanjem u medjunarodne procese, Ministarstvo za nauku i zaštitu zivotne sredine Republike Srbije je u novembru 2003. godine pokrenulo Projekat pod nazivom:
„HARMONIZACIJA NACIONALNE NOMENKLATURE U KLASIFIKACIJI STANIŠTA SA STANDARDIMA MEcUNARODNE ZAJEDNICE“
- Medjunarodne klasifikacije staništa
- Nacionalne klasifikacije staništa
- Staništa Srbije
- Citiranje rezultata projekta